Προσπαθώ να μη θυμάμαι..

Προσπαθώ να μη θυμάμαι.. Να σταματήσω πια να σ’ αγαπώ..
Μα η αγάπη δεν τελειώνει και οι αναμνήσεις μένουν πάντα εκεί, χαραγμένες στο μυαλό και την καρδιά μου..
Προσπαθώ να ξεχάσω την μορφή σου, μα κάθε που κλείνω τα μάτια μου είσαι εκεί…
Τι μια να μου χαμογελάς, την άλλη να μου θυμώνεις!
Νιώθω την μορφή σου να αιωρείται παντού, όπου κι αν είμαι ότι κι αν κάνω.
Νιώθω πως είσαι τόσο κοντά μου… Πως σαν απλώσω το χέρι μου θα σε αγγίξω.
Κι όμως κάθε φορά που σε χρειάζομαι, κάθε φορά που σ’ έχω ανάγκη,
που θέλω να σου δείξω το πόσο σε ποθώ και σ’ αγαπώ,
εσύ εξαφανίζεσαι!
Γιατί; Τι μπορεί να συνέβη και να άλλαξες τόσο.
Πόσα να ήταν ψέματα από τα όσα κάποτε μου είχες πει;
Τι να’ φταίξε που μακριά μου σ’ έδιωξε;
Απλά σ’ αγάπησα και είχα το θάρρος να στο δείξω.
Τη δύναμη δεν είχα δυστυχώς να σε κρατήσω...