Η καρδιά μου έχει πονέσει πολύ και λίγες είναι οι στιγμές που θυμάμαι να ένιωσα ευτυχισμένη.. Ισως κάνω λάθος επιλογές και αγαπάω τον λάθος άνθρωπο.. Πάντα κολάω με ανθρώπους που δεν μπορώ να έχω δίπλα μου.. Δεν ξέρω γιατι... Ισως είναι οι δικές μου φοβίες κ ανασφάλειες να δεθώ που υποσυνείδητα με τραβάνε σε λάθος ανθρώπους..
Πιστευω πως καποια στιγμη θα γνωρισω τον σωστο ανθρωπο (θα γυρισει ο τροχος) που θα παει? Αλλωστε αν δεν φας και ενα γερο χαστουκι απο την ζωη δεν μαθαινεις (αν και εχω φαει αρκετα,ομως συνεχιζω) Καποια στιγμη πιστευω πως θα δικαιωθω, ποτε δεν ειναι αργα και ετσι συνεχιζεται η ζωη μου, εστω και μετα απο τοσα χαστουκια και αναποδιες....
Τό λάθος και το σωστό είναι λέξεις σχετικές. Ολα κρίνονται σε βάθος χρόνου. Απλά λέω η ζωή θα δείξει. Σαν ανθρωπος το μόν οπου πρέπει να κάνω - η αποστολή μου- είναι να ανακαλύψω το περπωμένο. Ετσι έγινα δυτάκος στο γαλάζιο και στην ζωή. Εμαθα να ζώ με την αλήθεια να την δέχομαι και παράλληλα να χάνομαι στουσ βυθούς.
ReplyDeleteΔεν έχω μαγική συνταγή ευτυχίας όπως καθείς δεν έχει.Εχω μια μαγική φράση σαν οδηγό, αέανος μαχητής.